05
Nerwica
Środa, maj 5. 2010
Człowiek w swym życiu styka się z różnymi sytuacjami i wydarzeniami. Niektóre są trudne i stresujące. Towarzyszą im różne emocje: wewnętrzne napięcie, lęk, bezradność, czasem smutek i przygnębienie. U jednych osób po ustąpieniu sytuacji stresowej emocje wracają do normy.
Są też osoby, u których złe samopoczucie utrzymuje się nadal lub nasila się, pojawiać się mogą dodatkowo takie objawy jak drżenie rąk, dreszcze, kołatanie i ból serca, duszność, przyspieszony oddech, ból i zawroty głowy, nadmierna potliwość, czy ból brzucha. Te objawy mogą wskazywać na nerwicę.
Klasyfikacje.
W Polsce, jak i na całym świecie, obecnie obowiązuje dziesiąte wydanie międzynarodowej klasyfikacji chorób ICD-10 (International Classification of Disease and Related Health Problems).
To klasyfikacja przyjęta przez Światową Organizację Zdrowia, w której w rozdziale obejmującym zaburzenia psychiczne ujęte są „zaburzenia nerwicowe związane ze stresem i pod postacią somatyczną" (F40 - F48), wymieniane są tutaj nerwica natręctw, zaburzenia lękowe, fobie, zaburzenia dysocjacyjne, zaburzenia występujące pod postacią somatyczną.
Wyodrębniona została też grupa zaburzeń określana jako „reakcje na ciężki stres i zaburzenia adaptacyjne" (F43).
W klasyfikacji ICD-10 wyodrębniono również „zespoły behawioralne związane z zaburzeniami fizjologicznymi" (F50 - F54), do których należą zaburzenia odżywiania, nieorganiczne zaburzenia snu, dysfunkcja seksualna nie spowodowana zaburzeniami organicznymi ani chorobą somatyczną, zaburzenia psychiczne związane z porodem.
Przyczyny nerwic.
Przyczyny nerwic są złożone. Na ich powstanie składają się czynniki społeczno-kulturowe, biologiczne i psychologiczne. Do najistotniejszych sytuacji wyzwalających objawy i dolegliwości nerwicowe należą wymagania otoczenia, obciążenia życiowe i trudności w rozwiązywaniu konfliktów wewnętrznych, które przewyższają możliwości przystosowawcze jednostki.
Na możliwości te składają się zarówno cechy osobowości i utrwalone postawy życiowe, jak też odporność na sytuacje trudne.
Do wystąpienia zaburzeń nerwicowych predysponują wadliwe metody wychowawcze, nieprawidłowe wzorce zachowań, zaburzone relacje w rodzinie; nie bez znaczenia będą doświadczenia z dzieciństwa, które pozostawiły czułe, bolesne miejsca w psychice człowieka, czy okoliczności, w jakich zachodziło dojrzewanie.
Czynniki wyzwalające zaburzenia nerwicowe to urazy psychiczne, przykre wydarzenia życiowe, stresy, choroby, straty, porażki, niemożność osiągnięcia celu, działanie pod presją, czy trudności w pełnieniu ról społecznych.
Czynnikami podtrzymującymi i utrwalającymi trwanie nerwicy jest postawa rezygnacji, a także bierność. Bierność związana jest z tym, że z nerwica przynosi pewnego rodzaju ulgę, szczególnie, gdy stanowi rozwiązanie jakiejś trudnej sytuacji - uwaga skupia się na problemie zaburzenia, a nie na czynniku wyzwalającym zaburzenie nerwicowe.
Pacjentów nerwicowych charakteryzuje często podwyższony poziom niepokoju i lęku, który sprzyja nastawieniu się i ciągłemu oczekiwaniu na zagrażające niebezpieczeństwo.
Zawyżone aspiracje, dążenie do realizacji niemożliwych do osiągnięcia celów, zderzenie dążeń i oczekiwań z niemożnością ich realizacji doprowadza do konfliktów wewnętrznych pacjentów nerwicowych cechuje często niski próg frustracji,skupienie na sobie, poczucie mniejszej wartości, poczucie inności, brak akceptacji siebie, poczucie krzywdy, niechęć do samoanalizy, lęk przed oceną, trudności w relacjach z innymi ludźmi, dążenie do otrzymywania uczuć pozytywnych i pomocy od innych. Te cechy ułatwiają wyzwalanie zaburzeń nerwicowych.
Tylko zalogowani użytkownicy mogą przeglądać komentarze.